3Nations Cup Erezée

Het leven van een MTB-er gaat ook wel eens over modderpaden, en niet alleen rozenpaden

De wedstrijd in het Belgische Erezée werd gekarakteriseerd door een gladde ondergrond, want flinke regenbuien voorafgaand aan het weekend, veel en steil klimwerk en een klein virusje in de ploeg. Zonder Perry de Wit en Siert Minkema (beiden ziek) reisde de ploeg naar België om met een bronzen plak (Paul Snip) en een paar goede prestaties zondagavond weer huiswaarts te keren.

Bij de Masters 40+ reed Stijn Boek een niet zo gemakkelijke race met een onder andere een flinke schuiver bij het passeren van wat bomen. Voor de ogen van je pupillen natuurlijk niet het moment om te laten zien hoe het niet hoort. Na even bij te moeten komen, kwam Stijn weer beter in zijn ritme maar van harte ging dat niet. Ervaring en een flink portie doorzetten leverde hem uiteindelijk toch nog een 6de plaats op, naast een fraaie bult op de zijkant van zijn hoofd. Toch een knappe prestatie na zo’n vervelende smakker en een parkoers wat niet op zijn lijf was geschreven. Wel viel het de journalist op dat het aangeven van bidons thuis nog even moet worden geoefend.

Voor de avond en nacht had het reserveringsbureau De Nijs weer een fraaie stulp uitgezocht met pittoreske kamertjes, lage plafonds en goede bedden. Een mooie avond aan de buitentafel betekende gezellig keuvelen met wat flessen wijn (en ja we hebben ontdekt dat wij de heer Snip senior wel degelijk om een “rosé”-boodschap kunnen sturen) inclusief een groepsfeest van een zestigjarige fietsliefhebber. Zijn ploeggenoot is echter nog steeds op zoek naar de onverlaat die zijn 19-jaar oude Gazelle in het bloemperk heeft laten vallen. Het ontbijt (met koffie van Tjeerd) was heerlijk en dat gold ook voor de fietstocht (met omweg) naar het wedstrijdparkoers.

Bij de Junioren stonden dus twee man achter de lijn, Paul Snip en Niek Hoorsman. Beiden kenden een goede start maar verschoten in de eerste ronde niet meteen al hun kruid. Advies van Ariëlle: Parijs is nog ver dus rustig aan in het begin. Maar Niek kon zijn kracht in zijn benen lastig kwijt op het gladde parkoers met de vele hoogtemeters, zo’n 200 meter per rondje. Dat gold niet voor Paul (zeer uitgerust door de luxe stoelen in de bus?) want die vond snel de aansluiting met de top en 2 ronden voor het einde had hij de derde plaats stevig in handen. Niek duelleerde flink met wat concurrenten om de plaatsen achter de top drie. In de laatste ronde zette hij alles op alles, haalde diverse rijders in en verdiende daarmee alsnog een zeer fraaie vierde plek, vlak achter zijn maatje Paul.

Paul en Niek op het podium

Bij de Elite/Beloften stonden Marten Haitjema, Sam de Nijs en Menno Don te trappelen om een goed resultaat neer te zetten. Het team had kort daarvoor een geslaagde trip naar Albstadt-Duitsland (Junioren en Beloften) en Novo Mesto-Tsjechië (Beloften) achter de rug waar zij in de wereldbekerwedstrijden uitkwamen en verder lekker aan de conditie en de techniek konden werken. Een mooie belevenis voor allen en uiteraard een dikke pluim voor de begeleiders en fotograaf voor het passen op deze jonge en soms onstuimige dieren.

Na de start van de Elite/Beloften trokken Sam de Nijs en Marten Haitjema fel van leer om zo de aansluiting met de voorste groep te behouden. Maar door het selectieve parkoers en een aantal sterke eliterenners lag het tempo (te) hoog en werd het al snel op een lang lint getrokken met diverse gaten tussen de renners. Menno Don ging na een korte wedstrijdpauze wat rustiger van start om in een steady tempo zijn race te rijden.

Marten en Sam handhaafden zich eerst rond plek 25 waarna Marten langzaam op schoof in het veld. Sam kwam wat later op stoom en kwam op een bepaald moment op het achterwiel van Marten. Echter een dolgedraaide body (“heeft u daar wel eens van gehoord?”) betekende wel een flink stuk lopen naar de post en opnieuw het ritme zoeken (ja, vindt dat maar eens na een dolgedraaide body) en dan duikt ineens Menno op aan het wiel van Sam. Deze wake-up call was de druppel en Sam besluit tot een versnelling en komt weer beter in zijn ritme. Een onbewuste stuurmanoeuvre in de laatste ronde leidde tot een valpartij met als gevolg een kapotte lock-out en Garmin-beugel, hoofdelijke (blauwe) schaafwonden en een gekreukt imago. Ondanks een verder goede race moet Sam opgeven. Menno rijdt zich uiteindelijk naar een knappe 29ste plek en het oogde weer flink wat beter dan de vorige wedstrijden. Marten had ondertussen een goede wedstrijd bekroond met een fraaie 17de plek. Vooral het klimmen ging lekker, aldus de tevreden Krommeniedijker.
 

samerezeeii
martenerezeeii
mennoerezeeiii
samerezee-einde
 

Voor alle rijders van het Mountainbiketeam Noord-Holland geldt dat zij met vertrouwen kunnen afreizen naar de volgende wedstrijd in het Duitse Wetter en hopelijk weer Perry en Siert in de gelederen.

Peter Jaap Don

Recent Posts
Neem contact op!

Stuur ons een bericht!

Not readable? Change text. captcha txt